Człowiek utożsamia bezpieczeństwo z zaspokojeniem własnych potrzeb oraz z wolnością od lęku i pewnością, że pojawiające się zagrożenia zostaną zminimalizowane przez powołane do tego instytucje. Obszar badawczy bezpieczeństwa personalnego jest nie tylko wartościowy poznawczo, ale spełnia funkcję pewnego postulatu uporządkowania refleksji nad bezpieczeństwem personalnym. W odniesieniu do jednostki największe znaczenia mają zagrożenia o specyfice społecznej, a źródłem ich może być bierność zawodowa, ubóstwo relatywne oraz degeneracja moralna i kulturowa, natomiast zagrożenia ekonomiczne urzeczywistniają się między innymi poprzez niskie tempo rozwoju gospodarczego pogłębiające się dysproporcje w rozwoju ekonomicznym, utratę rynku zbytu, powstawanie stref
głodu i ubóstwa, ograniczanie wydatków na badania naukowe i brak transferu osiągnięć naukowych do gospodarki, blokady i dyskryminację gospodarczą, niestabilność finansową państwa, przestępczość gospodarczą i powstanie tak zwanej szarej strefy.